^
^
| Najnowsze filmy i artykuły | “Prawosławie” zdemaskowane | Dlaczego Piekło musi być wieczne? | Antychryst rozpoznany! | Co fałszywi chrześcijanie mylą w liście do Efezjan | Dlaczego tak wielu nie może uwierzyć | “Magicy” potwierdzają o istnieniu świata duchowego | Niesamowite dowody na istnienie Boga | Wiadomości |
| Posoborowy Kościół „katolicki” zdemaskowany | Kroki do nawrócenia | Poza Kościołem nie ma zbawienia | Forum dyskusyjne | Różaniec święty | Ojciec Pio | Tradycyjne katolickie zagadnienia i grupy | Wspomóż ocalić dusze: darowizna | ![]() |
Narodziny Jezusa W Betlejem Wypełniły Proroctwo Sprzed 700 Lat (Mi 5:2)
Św. Tomasz wskazuje, że nasz Pan „chciał się narodzić w Betlejem, tam, skąd pochodził Dawid, aby samo miejsce narodzenia wskazywało na spełnienie obietnicy danej Dawidowi” (Summa Theologiae, Cz. III, K. 35, A. 7). Właśnie dlatego relacje Nowego Testamentu dotyczące okoliczności narodzin naszego Pana wielokrotnie wspominają o powiązaniu z Dawidem. Podkreślają one, że narodziny miały miejsce w mieście Dawida, a Jezus pochodził z rodu Dawida.
Ewangelia wg św. Łukasza 2:4-5,11: „Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaret do Judei, do miasta Dawidowego, które zowią Betlejem, dlatego, że był z domu i pokolenia Dawidowego, aby dać się zapisać z Maryją, poślubioną sobie małżonką brzemienną. (…) bo się wam dziś narodził Zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym”.
Ewangelia wg św. Łukasza 1:32: „Ten będzie wielki, a będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego, i będzie królował w domu Jakubowym na wieki…”
Ewangelia wg św. Mateusza 1:18-20: „Z narodzeniem zaś Chrystusa tak było (…) Gdy zaś o tym myślał, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie, mówiąc: »Józefie, synu Dawidów, nie bój się przyjąć Maryi, małżonki swej; albowiem co się w niej poczęło, z Ducha Świętego jest«”.
Narodziny Jezusa w mieście Betlejem były potężnym wypełnieniem się proroctwa z Księgi Micheasza 5:2, które zostało wypowiedziane w przybliżeniu 700 lat przed jego wypełnieniem.
Księga Micheasza 5:2: „A ty, Betlejem Efrata, malutkie jesteś między tysiącami judzkimi; z ciebie wyjdzie, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia Jego od początku, od dni wieczności”.
W czasie narodzin naszego Pana, Betlejem było najmniejszym miastem w regionie. Uważano je za miejsce skromne i mało znaczące. Potem w tym miasteczku urodził się Pan Jezus i zmienił całą historię świata. Było to uderzającym wypełnieniem się proroctwa z Księgi Micheasza 5:2 o „tym, który będzie panującym”, które zostało wypowiedziane w VIII wieku przed Chrystusem.
W istocie Chrystus panuje nad wszystkimi ludźmi, ponieważ wszystko zostało Mu powierzone przez Jego Ojca (Papież Pius XI, Quas Primas #17). Zostało to jednak objawione w sposób wyraźny i mocny poprzez chrystianizację Cesarstwa Rzymskiego, liczne królestwa poświęcone Mu, a przede wszystkim przez Kościół, w którym panuje On duchowo. Panuje On na ziemi poprzez swoje duchowe królestwo.
Papież Pius XI, Quas Primas (#15), 11 grudnia 1925: „Jednakowoż królestwo to jest przede wszystkim duchowe i odnosi się głównie do rzeczy duchowych, co i słowa Pisma św., któreśmy powyżej przytoczyli, bardzo jasno wykazują i Chrystus Pan potwierdza swoim sposobem postępowania. Przy różnych bowiem sposobnościach, gdy żydzi a nawet sami Apostołowie błędnie sądzili, iż Mesjasz przywróci wolność i wskrzesi królestwo Izraelskie, zbijał to próżne ich mniemanie i nadzieję im odbierał; gdy otaczająca i podziwiająca Go rzesza miała Go ogłosić królem, uszedł i ukrył się, bo nie chciał imienia i czci królewskiej; przed Starostą rzymskim oświadcza, że królestwo Jego nie jest z tego świata”.
Papież Pius XI, Quas Primas (#33), 11 grudnia 1925: „Trzeba więc, aby Chrystus panował w umyśle człowieka, którego obowiązkiem jest z zupełnym poddaniem się woli Bożej przyjąć objawione prawdy i wierzyć silnie i stale w naukę Chrystusa; niech Chrystus króluje w woli, która powinna słuchać praw i przykazań Bożych; niech panuje w sercu, które, wzgardziwszy pożądliwościami, ma Boga nade wszystko miłować i do Niego jedynie należeć; niech króluje w ciele i członkach jego które jako narzędzia, lub - że słów św. Pawła Apostoła użyjemy: jako zbroja sprawiedliwości Bogu, mają przyczynić się do wewnętrznego uświęcenia dusz”.
W Księdze Micheasza 5:4 napisano również, że zapowiedziany zbawiciel i władca będzie „paść swoją owczarnię”, oraz że Jezus jest „dobrym pasterzem” (J 10:11). Stwierdzenie w Księdze Micheasza 5:2, że „wyjścia Jego od początku, od dni wieczności” wskazuje również, że mający nadejść władca (zbawiciel) będzie zarówno boskim i ludzkim, istniejącym od wieczności. Odnosi się to oczywiście do Jezusa jako prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka, jednej boskiej osoby o dwóch naturach.
Nazwa Betlejem oznacza również „dom chleba”, w czym upatrywać można działanie Opatrzności, ponieważ Jezus jest „chlebem żywym, który zstąpił z nieba” (J 6, 51).